* آسارون تعريف : در روايتى از ائمه عليهم السلام در باره آسارون همراه با ديگر ادويه چنين آمده است : نافع ورم شكم ، درد معده ، درد خاصره ، سنگ مثانه و بلغم مىباشد . خواص : آسارون نافع سدد ، سردى ، ضعف مثانه و كليه ، ورم ، ضعف جگر و طحال ، نقرس ، سياتيك ، سستى اعضا ، ضعف باه ، بسته شدن بول و حيض ، فراموشى ، ضعف اعصاب و مغز ، تشنج و تهوّع مىباشد . تركيبات : آسارون داراى مواد رزينى ، صمغ ، نشاسته ، اسيدهاى آلى ، اسانس مركب از پنين ، آزارون و آزارين ، گلوكز ، موسيلاژ و آلبومين ، تانين و . . . مىباشد . مقدار مصرف آن از 2 تا 5 گرم است . مضر ريه است و مصلحش مقدارى مويز چرب شده با روغن بادام است . آسارون در آسيا ، اروپا ، آفريقا و شام نيز مىرويد . در روايتى از ائمه عليه السلام چنين آمده است : هليله سياه ، بليله ، آمله ، مقل ، دار فلفل ، دارچين ، زنجبيل ، شقاقل ، وج ، آسارون و خولنجان را به طور مساوى كوبيده و الك كرده و با روغن گاو جوان مخلوط نموده و با دو برابر وزن ادويه ، عسل خالص ، معجون شود . آسارون گياهى است علفى ، پايا به ارتفاع 8 تا 10 سانتىمتر و داراى برگهاى صاف ،